Sceletium Tortuosum to wieloletnia roślina z rodziny Aizoaceae. Rośnie przy ziemi do wysokości 30cm, rozrasta się na boki. Liście owalne, wydłużone, gładkie, zielone.

W zależności od światła są jaśniejsze lub ciemniejsze. Łodyżki rozrastają się w różne strony, kwiaty białe, nasiona są malutkie, okrągłe 1-2mm koloru brązowego. Korzenie są niewielkie, mniejsze od rośliny nadziemnej. Inne odmiany Sceletium to emarcidum, expansum, strictum oraz Mesembrynanthemum crystallinum.  Są także warte uwagi.

Roślina dosyć wolno rośnie. Po roku uprawy, z jednej rośliny można otrzymać około 5-15 dawek. 

Sceletium nie wolno łączyć z lekami/roślinami wykazującymi działanie SSRI lub MAO !I!

Używana była przez lud Hottentotów w Południowej Afryce jako "Kanna". Pierwsze wzmianki o niej pojawiają się w XVI wieku, kiedy do Afryki przybyli Holendrzy i nazwali roślinę "Kaugoed", co dosłownie znaczy "coś do żucia". Thunberg pisał w swoim pamiętniku w 1794, w czasie podróży po Afryce: "Żuli, a później palili korzenie lub liście, po czym ich zwierzęce duchy były budzone. Ich oczy iskrzyły, a ich twarze pokrywały się uśmiechem. Tysiące niesamowitych pomysłów się pojawiało oraz doświadczali przyjemnej wesołości. Biorąc tą substancję bez umiarkowania, tracili przytomność i pogrążali się w straszne delirium." Paterson, który przywędrował w te same regiony, napisał w roku 1789: "…nazywana jest krainą Channa; zawdzięcza swoją nazwę pewnej odmianie mezembryanteimum, która jest nazywana Channa przez tubylców i jest bardzo ceniona pośród nich. Używają jej zarówno żując jak i paląc; kiedy jest łączona z Dacka powoduje silną intoksykację." Dacka w tym przypadku oznacza konopie - Dagga. Chociaż większość źródeł mówi o żuciu lub paleniu rośliny, są także notki o robieniu herbaty i wciąganiu nosem sfermentowanego preparatu.